บทที่ 422 จิตใจมืดบอดไปหมดแล้ว

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณป้า ฝูงชนก็เกิดเสียงฮือฮา เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังสนั่นราวกับน้ำเดือด "มีเหตุผลแฮะ! ฝีมืออาจารย์เอี๋ยนดีก็จริง แต่วัตถุดิบมันไม่ได้เรื่อง...”

“ใช่เลย ปลาของร้านจิ้งจวีหู มองดูก็รู้ว่าสดมาก!”

“จิ๊ๆ ร้านอวี้ถังซานจวงทำลายป้ายชื่อร้านตัวเองแท้ๆ...”

“พวกเราอุตส่าห์จ่ายเงินตั้งเยอะ สุดท้ายยังมาโดนเขาดูถูกอีก!"

ใบหน้าของซ่งอวี้ถังเปลี่ยนเป็นสีตับหมูอย่างสมบูรณ์ ริมฝีปากสั่นระริกอยากจะเถียงกลับ แต่สิ่งที่คุณป้าพูดมาล้วนถูกต้อง ทำให้เขาเถียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว ปรมาจารย์เอี๋ยนไท่หงที่เงียบขรึมอยู่ด้านหลังซ่งอวี้ถัง ร่างกายที่ตึงเครียดมาตลอด เมื่อได้ยินคำวิจารณ์เรื่องวัตถุดิบอย่างแม่นยำของคุณป้า ก็สั่นไหวเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น เขาหลุบตาลง มองดูมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านของตัวเอง แล้วส่ายหน้าเบาๆ