บทที่ 449 เพื่อนของคนรู้จัก

เธอจ้องมองเจียนปิ่งกั่วจื่อในมืออย่างแทบไม่เชื่อสายตา รสชาตินี้มันช่างหอมหวลยิ่งกว่าอาหารชั้นเลิศใดๆ ที่เธอเคยลิ้มลองมาเสียอีก "พระเจ้า! รสชาตินี้มันสุดยอดจริงๆ..." ไม่แปลกใจเลยที่คนในกองถ่ายถึงได้คลั่งไคล้กันขนาดนั้น รสชาตินี้มันอร่อยล้ำเกินคำบรรยาย! ซูฉิงไม่สนภาพลักษณ์อะไรอีกแล้ว เธอก้มหน้าก้มตาจัดการเจียนปิ่งกั่วจื่อในมืออย่างเอร็ดอร่อย กินอย่างเอาเป็นเอาตาย การดูแลรูปร่างอะไรนั่น คำเตือนของหวังเสวี่ยเฟย ตอนนี้ไม่มีความหมายอีกต่อไป มีเพียงของอร่อยในปากเท่านั้นที่เป็นของจริง เจียนปิ่งกั่วจื่อชิ้นหนึ่งถูกเธอจัดการจนหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงสามนาที เธอเดินออกมา เช็ดปาก เธอต้องหาแผงขายเจียนปิ่งกั่วจื่อให้เจอ อีกฝ่ายเป็นเทพเจ้ามาจากไหนกันแน่ ซูฉิงมองดูใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขในกระจก นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้รู้สึกมีความสุขแบบนี้? ของอร่อยสามารถช่วยปัดเป่าความหดหู่ในใจคนเราได้ ตอนนี้ซูฉิงรู้สึกเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ซูฉิงรีบเดินออกจากห้องน้ำ อาศัยจังหวะที่หวังเสวี่ยเฟยยังคงสนใจเฉินต้าเหลยอยู่ เธอจึงเดินอ้อมไปทางเดิน แล้วมุ่งหน้าไปยังทางเดินเล็กๆ ที่เฉินต้าเหลยพูดถึง และแล้ว ไม่นานนัก เธอก็เห็นรถสามล้อคันหนึ่ง ด้านหลังรถสามล้อมีชายหนุ่มคนหนึ่ง ชายหนุ่มคนนั้นกำลังเก็บกวาดข้าวของ ดูเหมือนว่ากำลังจะกลับแล้ว ซูฉิงใจหายวาบ รีบวิ่งเข้าไปหา "เถ้าแก่คะ?" เจียงเทียนได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น เห็นคนที่อยู่ตรงหน้าสวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าจนมิดชิด ยิ่งกว่าพวกคนในกองถ่ายที่เห็นเมื่อครู่นี้เสียอีก เจียงเทียนเลิกคิ้ว เห็นได้ชัดว่าจำซูฉิงไม่ได้ แต่เจียงเทียนเดาว่า ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นดาราดังแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่ปิดบังใบหน้าจน "ดูไม่ได้" ขนาดนี้ "ขอโทษด้วยนะครับ ปิดร้านแล้ว ขายหมดแล้วครับ" เจียงเทียนชี้ไปที่วัตถุดิบและแป้งที่อยู่ข้างๆ ซึ่งหมดเกลี้ยงแล้ว เครื่องเคียงข้างๆ ก็หมดแล้วเช่นกัน เขาเตรียมมาไม่เยอะนัก แต่ก็ไม่ได้น้อย พวกคนในกองถ่ายนี่บ้าคลั่งจริงๆ หลายคนซื้อทีละสองสามชิ้นก็มีไม่น้อย ขายลุ่มๆ ดอนๆ แบบนี้จนหมดเกลี้ยง ซูฉิงพยักหน้า เอียงคอไปมอง ก็เห็นป้ายชื่อร้านที่เจียงเทียนติดไว้บนรถสามล้อ "เจียนปิ่งกั่วจื่อเถ้าแก่เจียง" จู่ๆ ในหัวของเธอก็มีภาพของเย่เวยเวยที่บรรยายสรรพคุณของข้าวผัดเถ้าแก่เจียงให้เธอฟังอย่างออกรสออกชาติ ซูฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่เจียงเทียน เย่เวยเวยบอกว่าเถ้าแก่ยังหนุ่ม แถมยังหน้าตาดี หรือว่าจะเป็นคนนี้? "เถ้าแก่คะ? คุณรู้จักร้านข้าวผัดเถ้าแก่เจียงไหมคะ?”

“อ้าว? คุณรู้จักผมด้วยเหรอ! ผมนี่แหละเถ้าแก่เจียงร้านข้าวผัดเถ้าแก่เจียง" เจียงเทียนยิ้ม อีกฝ่ายเคยได้ยินชื่อเขา เจียงเทียนจึงต้อนรับลูกค้าประเภทนี้อย่างกระตือรือร้น เมื่อรู้ว่าเจียงเทียนคือเถ้าแก่ร้านข้าวผัดเถ้าแก่เจียง ซูฉิงก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เธอถอดแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติต่อหน้าเจียงเทียนในทันที เจียงเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วอ้าปากค้าง โห หน้าตาเหมือนซูเปอร์สตาร์ระดับท็อปจริงๆ ด้วย! สวยขนาดนี้! ใกล้เคียงกับภรรยาของเขาเลย! อะแฮ่ม! มิน่าล่ะถึงปิดบังใบหน้าซะมิดชิดขนาดนี้ ถึงแม้เจียงเทียนจะไม่ชอบดูซีรีส์ แต่หลินหว่านชิงก็มักจะลากเขามาดูด้วยบ่อยๆ เจียงเทียนจึงคุ้นหน้าคุ้นตากับใบหน้าอันงดงามของซูฉิงอยู่บ้าง เพียงแต่ไม่รู้เลยว่าซูฉิงเป็นดาราดังระดับไหน แววตาของเจียงเทียนฉายแววประหลาดใจแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ เขาถามด้วยความสงสัย "คุณก็เป็นคนในกองถ่ายเหมือนกันเหรอ?" ตอนที่พวกเฉินต้าเหลยแห่กันมาเมื่อครู่นี้ เจียงเทียนก็ปรับความเข้าใจกับพวกของลู่หมิงเรียบร้อยแล้ว ที่แท้เขาก็หลงเข้ามาในกองถ่ายนี่เอง แต่ก็ถือว่าบังเอิญโชคดีไป ท่าทีของเจียงเทียนสงบนิ่งมาก ราวกับมองดูคนธรรมดาทั่วไป ซูฉิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็เผยรอยยิ้มอย่างเปิดเผยออกมา "ใช่ค่ะ เถ้าแก่คุณเก่งมากเลยนะคะ เจียนปิ่งกั่วจื่อของคุณทำไมถึงอร่อยขนาดนี้? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กินเจียนปิ่งกั่วจื่อที่อร่อยขนาดนี้เลย" เจียงเทียนเกาหัว แล้วยิ้ม "ขอบคุณที่ชมครับ”

“จริงสิ ฉันมีเพื่อนคนนึงแนะนำคุณให้ฉันรู้จัก คุณน่าจะจำเธอได้นะ?”

“ใครเหรอครับ?" เจียงเทียนสงสัย "เย่เวยเวยน่ะค่ะ ก่อนหน้านี้เธอแนะนำข้าวผัดกับหมูสามชั้นน้ำแดงร้านคุณให้ฉันฟัง ไม่คิดเลยว่าคุณจะขายเจียนปิ่งกั่วจื่อด้วย" ซูฉิงคุยกับเจียงเทียน ราวกับกำลังคุยกับเพื่อนในเน็ตที่ไม่ได้เจอกันมานาน ดวงตาของเจียงเทียนกลอกไปมา พอพูดถึงเย่เวยเวย เขาก็นึกขึ้นได้ นักร้องซูเปอร์สตาร์ที่มาจัดคอนเสิร์ตที่เมืองเจียงเฉิงน่ะเหรอ? คราวก่อนยังไปเป็นแขกที่บ้านเขาเลย ความเว่อร์วังของเย่เวยเวยตอนนั้นก็ถือว่าเอาเรื่องอยู่ หลินหว่านชิงก็เป็นแฟนคลับของเย่เวยเวยเหมือนกัน ไม่คิดเลยว่าสาวสวยตรงหน้าจะเป็นเพื่อนรักของเย่เวยเวย "คุณเย่นี่เอง! คราวก่อนก็ต้องขอบคุณเธอที่มาอุดหนุน”

“เธอเชียร์คุณสุดๆ เลยนะคะ ร้านคุณอยู่ที่ถนนการค้าจิ่วหลงใช่ไหม? ฉันก็อยากจะไปลองชิมดูบ้าง เย่เวยเวยบอกว่าข้าวผัดร้านคุณอร่อยมากเลย!" สายตาของซูฉิงดูจริงใจมาก ไม่มีมาดของซูเปอร์สตาร์ระดับท็อปเลยแม้แต่น้อย เจียงเทียนมองสีหน้าของซูฉิงแล้วยิ้ม "ได้เลยครับ”