บทที่ 488 แลกเปลี่ยนเรียนรู้

ของดองของร้านข้าวผัดเถ้าแก่เจียงเรียกได้ว่ายอดเยี่ยมไร้ที่ติ แค่น้ำหัวเชื้อของดองก็ปรุงมาจากส่วนผสมกว่าสามสิบชนิดแล้ว เป็นสูตรสมุนไพรเพื่อสุขภาพ เจียงเทียนทุ่มเทแรงกายแรงใจกับเรื่องนี้ไปไม่น้อย

นอกจากนี้ ยังมีข้าวผัดไข่ เจียนปิ่งกั่วจื่อ และกุ้งมังกรหม่าล่าของเจียงเทียน รวมไปถึงซาลาเปากะดึกที่อุตส่าห์ขนมาอย่างยากลำบาก ของพวกนี้ก็เพียงพอที่จะสะกดเหล่านักกินแห่งเมืองซูเฉิงได้แล้ว พวกแฟนบอลเหล่านั้นจะต้องหลงใหลในฝีมือทำอาหารของเจียงเทียนอย่างแน่นอน

เถ้าแก่แผงลอยของทั้งเมืองซูเฉิงและเมืองเจียงเฉิงต่างก็แบ่งพื้นที่กันคนละฝั่ง ฝั่งตรงข้ามของเจียงเทียนคือป๋ายอวิ๋นเทียน เถ้าแก่ร้านแฮมเบอร์เกอร์ทำมือ กระทะเหล็กคู่กับเตาถ่าน ดูมีระดับไม่เบาเลย พอเอาผักคอสที่ล้างจนสะอาดมาจัดวาง รสนิยมความหรูหราก็เปล่งประกายออกมาทันที

"พี่เขย เถ้าแก่ป๋ายคนนั้นเหมือนพวกเจ้าของร้านกาแฟเลย ดูการจัดจานของเขาสิ"

ป๋ายอวิ๋นเทียนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังหั่นมะเขือเทศและหอมหัวใหญ่ เจียงเทียนเงยหน้ามองแวบหนึ่ง ฝีมือการใช้มีดคล่องแคล่ว กะขนาดได้สม่ำเสมอ กล้องที่ทางสำนักงานการท่องเที่ยวจัดเตรียมมา กำลังถ่ายทำบรรดาเถ้าแก่ร้านต่างๆ แผงของป๋ายอวิ๋นเทียนเป็นแผงที่ถูกถ่ายทำนานที่สุด