บทที่ 602 ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ

"นี่คือหน้าม้าที่เถ้าแก่จ้างมา"

เมื่อได้ยินหลิวจวิ้นตั้งคำถามอีกครั้ง เสี่ยวเหวินก็โกรธจนแก้มป่อง

"หน้าม้าเหรอ?" เธอโต้กลับ "หลิวจวิ้น นายเลิกมองโลกในแง่ร้ายได้ไหม! รายการสถานีโทรทัศน์ระดับประเทศเขากำลังจะรายงานข่าวแล้ว จะมีหน้าม้าที่ไหนไปจ้างกันถึงระดับสถานีโทรทัศน์ได้ล่ะ? อีกอย่างนะ นายดูคนหลายร้อยคนที่ยืนอัดกันตรงนี้สิ มีใครหน้าตาเหมือนหน้าม้าบ้าง? หน้าม้าบ้านไหนจะได้ค่าจ้างน้อยขนาดนี้แล้วเต็มใจมายืนต่อคิวสามสี่ชั่วโมงกันล่ะ?!"

"ฉัน..." หลิวจวิ้นถูกต้อนจนมุม อ้าปากค้าง พบว่าตัวเองเถียงเธอไม่ขึ้นจริงๆ

เขามองดูท่าทีปกป้องของแฟนสาวที่ดูราวกับกำลังประกาศว่า "ไอดอลของฉันดีที่สุด" ก็รู้สึกเบื่อหน่าย จึงสะบัดหน้าหนี