บทที่ 603 คืนค่าตั๋วเครื่องบินให้เลย

"ฉันยอมใจเลย โส่วจวาปิ่งชิ้นเดียวจำเป็นต้องบินมาไกลขนาดนี้เพื่อมากินเลยเหรอ? แถมยังต้องต่อคิวยาวขนาดนี้อีก? คนพวกนี้บ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

เสียงบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจ น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดูแคลนนี้ ไม่ว่าจะฟังยังไงก็ทรงเดียวกับตอนที่หลิวจวิ้นเคยตั้งคำถามไว้เป๊ะ

เสี่ยวเหวินพอได้ยินเข้าก็ขำ เธอนำศอกไปกระทุ้งสีข้างหลิวจวิ้นเพื่อสื่อว่า ดูสิ พวกเดียวกับเธอเลย

ตอนนี้หลิวจวิ้นกลายเป็นแฟนคลับตัวยงของเจียงเทียนไปแล้ว พอได้ยินแบบนี้เข้า จะให้ทนได้อย่างไร?

ความโง่เขลาของตัวเองเมื่อครู่นี้ จะปล่อยให้คนอื่นทำซ้ำรอยเดิมได้ยังไง!