บทที่ 605 งั้นฉันจะรอคุณกลับมาอยู่ที่บ้านนะคะ

"อ๊ากกกก! ฉันรักคุณแทบตายเลยเถ้าแก่เจียง! คุณคือพระเจ้าของฉัน!"

สถานที่เกิดเหตุตอนนี้ยังเหลือเค้าโครงของถนนสายอาหารที่ไหนกัน นี่มันสถานที่จัดคอนเสิร์ตกลางแจ้งขนาดใหญ่ชัดๆ!

คนหลายร้อยคนชูโทรศัพท์มือถือขึ้นพร้อมกัน แสงแฟลชที่รวมตัวกันเป็นทะเลดาวนั้นเจิดจ้าเป็นพิเศษ

ทุกคนต่างก็พอใจมาก ความรู้สึกหงุดหงิดที่ต้องมาต่อคิวเก้อเมื่อครู่นี้ ถูกระเบิดลูกใหญ่เรื่องกินฟรีทุกเมนูพัดเป่าจนหายวับไปกับตา!

เจียงเทียนเองก็ได้รับอิทธิพลจากความกระตือรือร้นนี้เช่นกัน เขาจึงปล่อยตัวตามสบาย ถือโทรโข่งและขึ้นไปยืนบนแท่นเหยียบของรถเข็นอาหาร เริ่มพูดคุยโต้ตอบกับเหล่าแฟนคลับ