บทที่ 606 เถ้าแก่ใหญ่เจียง ฉันไปส่งนายเอง

วางสายจากภรรยาเสร็จ เจียงเทียนยังไม่ทันได้พักหายใจ ก็ถูกจางเสี่ยวหมิงติดต่อมาอย่างเร่งด่วน เขาหักเลี้ยวรถมุ่งหน้าตรงไปยังศูนย์ราชการเมืองเจียงเฉิงทันที

"น้องเจียง! ทางนี้!"

เพิ่งจะลงจากรถ จางเสี่ยวหมิงที่รออยู่นานแล้วก็รีบพุ่งเข้ามาหาด้วยความร้อนรน

เพียงแต่ครั้งนี้ สีหน้าของเขาไม่ได้ดูสบายๆ เฮฮาเหมือนเมื่อก่อน แต่กลับแฝงไปด้วยความเคร่งขรึมราวกับกำลังเตรียมพร้อมรับมือกับศึกใหญ่ และความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

"พี่จาง นี่มันก็ดึกป่านนี้แล้ว..." เจียงเทียนมองดูอาคารสำนักงานที่สว่างไสวตรงหน้า ในใจรู้สึกหวั่นๆ "ไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ก็ได้มั้งครับ?"