บทที่ 607 นี่คือวิสัยทัศน์หรือการสร้างกระแส?

"ไปเถอะ เถ้าแก่ใหญ่เจียง ฉันไปส่งนายเอง" ซุนซานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เจียงเทียนก็ไม่เกรงใจ "ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนผู้กำกับซุนด้วยนะครับ ได้ติดรถตำรวจกลับบ้าน รู้สึกปลอดภัยสุดๆ ไปเลย"

ซุนซานขับรถยนต์ส่วนตัวที่ดูเรียบง่าย ไม่ได้ขับรถตำรวจมา รถแล่นไปท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองเจียงเฉิง แสงไฟนีออนนอกหน้าต่างรถสาดส่องลงบนใบหน้าของทั้งสองคนอย่างเลือนราง ภายในรถเงียบสงบและผ่อนคลายมาก

ซุนซานจับพวงมาลัย เหลือบมองเจียงเทียนที่มีใบหน้าเหนื่อยล้าบนเบาะนั่งข้างคนขับ จู่ๆ ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ

"เจียงเทียนเอ๊ย พูดตามตรงนะ เห็นผู้นำเต็มห้องล้อมหน้าล้อมหลังนายในวันนี้ ในใจฉันรู้สึกตื้นตันจริงๆ" ซุนซานลดกระจกรถลงเล็กน้อย จุดบุหรี่ พ่นควันออกมา "กว่าจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ นายเองก็ไม่ง่ายเลยนะ”