บทที่ 1002 ดาวร่วงหล่น

"เฮ้ย! เฮ้ย แม่ร่วง!"

"อ๊ากๆๆๆ! อ๊าก! ท่านเขย! ท่านเขยกลับมาแล้ว!"

หมิงรุ่ยเห็นโจวหยวนก้าวลงจากรถม้า ร่างกายก็กระเด้งตัวลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นตะโกนลั่น "ท่านเขย ไม่ได้เจอกันตั้งนาน! ท่านรู้ได้อย่างไรว่าวันนี้เป็นวันเกิดอายุครบยี่สิบปีของข้า! ข้าซาบซึ้งใจเหลือเกิน!"

โจวหยวนกวาดสายตามองหมิงรุ่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มกล่าว "บิดานานๆ จะกลับบ้านสักที เจอหน้ากันก็ทวงเงินเลยใช่ไหม? เดี๋ยวค่อยไสหัวไปเบิกเงินที่ห้องบัญชีสักร้อยตำลึงก็แล้วกัน"

หมิงรุ่ยหัวเราะแหะๆ "ท่านเขย นอกจากจะเป็นวันเกิดข้าแล้ว ภรรยาของข้าก็ตั้งครรภ์แล้วด้วย นี่มันเรื่องมงคลซ้อนมงคลชัดๆ"