บทที่ 1007 ยุคฟื้นฟู

ทำลายกองเรือฝอหล่างจี ทวงคืนเห้าจิ้ง กวาดล้างโจรสลัดหมู่เกาะจนสิ้นซาก และทำลายกองเรือฮอลันดาทวงคืนเกาะตงฟาน

ในบรรดาสามเหตุการณ์ใหญ่โตนี้ เพียงแค่เรื่องเดียวก็เพียงพอจะทำให้ขุนพลธรรมดาสามัญได้รับการสถาปนาเป็นโหวแล้ว ทว่าโจวหยวนในฐานะจวิ้นอ๋อง กลับทำทุกอย่างสำเร็จเสร็จสิ้นได้ภายในเวลาเพียงครึ่งปี ความดีความชอบมหาศาลเช่นนี้ หากไม่ปูนบำเหน็จย่อมเป็นไปไม่ได้

ทว่าประเด็นสำคัญคือ ปัจจุบันฐานะของโจวหยวนนั้นสูงส่งเกินไปแล้ว เขาเป็นจวิ้นอ๋องจากความชอบทางทหารคนแรกนับตั้งแต่สถาปนาราชวงศ์ต้าจิ้น ทั้งยังเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เรียกได้ว่ามาถึงจุดที่รางวัลไม่มีจะให้ ตำแหน่งไม่มีจะเลื่อนแล้ว

เว่ยอ๋อง ดำรงบรรดาศักดิ์ชินอ๋องชั้นหนึ่ง ทั้งยังสืบตระกูลได้ หากมอบบรรดาศักดิ์เช่นนี้ให้เขาจริงๆ กฎมณเฑียรบาลโบราณของต้าจิ้นคงกลายเป็นเรื่องตลก

ดังนั้นเมื่อเจาจิ่งนวี่ฮ่องเต้ตรัสจบ ทั่วทั้งท้องพระโรงพลันเกิดความโกลาหล