บทที่ 1,012 ฟ่าหวังผู้ไม่เคยอยู่นิ่ง

อัครมหาเสนาบดีชินอ๋องชั้นหนึ่งสืบตระกูล? ชินอ๋องต่างแซ่คนแรกนับแต่สถาปนาราชวงศ์?

ช่างรุ่งโรจน์ยิ่งนัก เหล่าขุนนางทั่วทั้งราชสำนักต่างพากันมาแสดงความยินดี เชื้อพระวงศ์และขุนนางเก่าแก่หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย หากมิใช่ขุนนางระดับสามขึ้นไป เกรงว่าจะก้าวข้ามธรณีประตูนี้เข้ามาไม่ได้ด้วยซ้ำ

นี่คือผู้ทรงอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของต้าจิ้น ชื่อเสียงเรียงนามของแม่ทัพใหญ่ผู้บัญชาการทหารสูงสุด มีใครบ้างที่ไม่เคยได้ยิน?

เสี่ยวเหลียนได้แต่ยืนมองอยู่ไกลๆ จนขาแข้งอ่อนแรง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับเข้าใกล้ นางอดไม่ได้ที่จะดึงแขนเสื้อของชายหนุ่มข้างกาย กระซิบเสียงเบา "ท่าน... ท่านจะพาข้ามาที่นี่ทำไม ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คนตัวเล็กๆ อย่างพวกเราจะเข้าไปได้นะ รีบไปเถอะเจ้าค่ะ"

ชายหนุ่มผู้นั้นยืนตระหง่านมั่นคงราวกับหอคอยเหล็ก ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เสี่ยวเหลียนเงยหน้ามองเขา เห็นเขาเชิดหน้าขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน เอ่ยอย่างหยิ่งทะนงว่า "แม่ยอดรัก ในเมื่อพี่ใหญ่กล้าพาเจ้ามา ก็ย่อมมีความสามารถพาเจ้าก้าวข้ามประตูบานนั้นเข้าไปได้!"