บทที่ 1013 หอนอนดั่งเดิม

หอนอนตกอยู่ในความเงียบสงบ เงียบสงัดเสียจนโจวหยวนสามารถได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นรัวและทรงพลังอย่างชัดเจน เขาเปิดหน้าต่างออก มองลงไปทั่วทั้งจวนอ๋อง โต๊ะนับร้อยตัวเต็มไปด้วยผู้คน บ้างดื่มสุรา บ้างสนทนาสัพเพเหระ งานเลี้ยงมื้อเที่ยงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ภาพนี้ช่างดูยิ่งใหญ่นัก ยิ่งใหญ่เสียจนโจวหยวนไม่กล้าละสายตา

กวนลู่เอ่ยถาม "นายท่านกังวลสิ่งใดอยู่หรือขอรับ?" โจวหยวนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ข้าเพียงสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่าง พลังแห่งการมุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ”

“เฉียวหย่วนเหริน เกิ่งชิง พ่อค้าจิ้น รวมถึงเหล่าแม่ทัพใหญ่แห่งต้าจิ้น ทุกคนต่างล้วนอยากขึ้นเหนือ อยากรับใช้ชาติ”

“ความกล้าหาญของพวกเขาทำให้ข้าตื้นตันใจ ทว่ากวนลู่ การตัดสินใจขึ้นเหนือของพวกเรานั้น ถูกต้องจริงๆ หรือ?"

กวนลู่รู้ดีว่าโจวหยวนมีจิตแห่งเต๋าที่แน่วแน่อยู่แล้ว เพียงแต่วินาทีนี้เขาต้องการใครสักคนก้าวออกมาเพื่อยืนยันให้มั่นใจยิ่งขึ้น เขาจึงเอ่ยอย่างหนักแน่นว่า "ท่านอ๋อง ยังจำคำสัญญาของพวกเราบนที่ราบชานเมืองฮั่นเฉิงได้หรือไม่?”