บทที่ 1047 รอคอยฟ้าถล่ม

ถนนหลวงสายตรงทอดยาวข้ามผืนแผ่นดิน ฤดูกาลที่กำลังจะเข้าสู่เดือนเจ็ดคือช่วงเวลาที่อบอุ่นที่สุดของที่นี่ หญ้าเขียวขจีอุดมสมบูรณ์ นกโผบินขึ้นลง ผืนดินเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

สุดปลายถนนหลวง มีเมืองอันสูงตระหง่านตั้งตระหง่านอยู่ มันคือไข่มุกที่สว่างไสวที่สุดบนผืนแผ่นดินนี้ แบกรับประวัติศาสตร์นับพันปี ทุกตารางนิ้วของโครงร่างล้วนแฝงไว้ด้วยภูมิปัญญาของมนุษยชาติ

มันคือเมืองเสิ่นโจวในปากของชาวฮั่น และคือเมืองเซิ่งจิงในใจของชาวหนี่ว์เจิน

สายลมพัดผ่าน เส้นผมยาวปลิวไสว

หวันเหยียนไช่ฉานเสยผมยาวที่ปรกหน้าผากขึ้น มองดูเมืองตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันนับไม่ถ้วน