บทที่ 1049 พลิกแพลงหาทางใหม่

ยังคงเป็นยามค่ำคืน แสงไฟสว่างไสวสาดส่องไปทั่วบริเวณ ดวงดาวบนท้องฟ้าทอแสงเจิดจรัส การเดินทางอย่างยาวนานทำให้กองทหารเหนื่อยล้าถึงขีดสุด หากไม่พักผ่อนอาจเกิดปัญหาใหญ่ได้ ดังนั้นก่อนฟ้าจะมืด พันเอกอันเดรฟจึงสั่งให้ตั้งค่ายพักแรมแล้ว พวกเขาจะพักยาวไปจนถึงเที่ยงวันพรุ่งนี้ รอจนทหารฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาเต็มที่ และเติมเสบียงครั้งสุดท้ายเสร็จสิ้น จึงค่อยบุกเข้าเมืองเสิ่นโจว หวังเผด็จศึกรวดเดียว ถึงตอนนั้นก็จะสามารถอาศัยเสบียงในพื้นที่เลี้ยงกองทัพ และเข้าแทรกซึมทำลายแนวหลังศัตรูได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

พันเอกอันเดรฟไม่ชอบดื่มเหล้า ซึ่งนับเป็นตัวประหลาดในกองทัพอาณาจักรซาร์ ทว่านี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาได้รับความไว้วางใจอย่างสูงเช่นกัน เขาเชื่อว่าคนที่ต้องอาศัยเหล้าแรงเพื่อระบายอารมณ์ ล้วนเป็นคนที่ขาดการควบคุมตนเองและยังไม่เป็นผู้ใหญ่พอ เขาชอบความเยือกเย็น ชอบสัมผัสถึงความมีสติ ดังนั้นเขาจึงแทบไม่ยุ่งกับผู้หญิงเลย เขามีกฎระเบียบทางทหารที่เข้มงวดและมีข้อบังคับมากมาย ทหารส่วนใหญ่มักทนไม่ไหว ทว่าด้วยเหตุนี้เอง เขาก็มักจะสร้างผลงานอันยอดเยี่ยมเสมอ อัตราส่วนความสูญเสียในการรบทำเอาหลายคนต้องทึ่ง และชื่อเสียงของเขาก็ค่อยๆ โด่งดังขึ้นมา นี่คือเหตุผลที่เขาสามารถขึ้นเป็นพันเอกได้ในวัยเพียงสามสิบสองปี

อาศัยแสงไฟ เขาเพ่งมองแผนที่อย่างละเอียด นี่คือความเคยชินของเขา แม้เขาจะสามารถวาดแผนที่เหล่านี้ออกมาจากความทรงจำได้แล้ว ทว่าการได้มองแผนที่มักจะช่วยเปิดมุมมองให้กว้างขึ้น และเอื้อต่อการขบคิดเสมอ "ตามแผนการแล้ว พวกเราควรมุ่งลงใต้โดยตรง ยึดเมืองเสิ่นโจวและเติมเสบียง จากนั้นจึงรีบบุกไปทางตะวันออกเข้าตีเจี้ยนโจว ที่นั่นคือต้นกำเนิดอำนาจและศูนย์กลางของหนี่ว์เจิน”

“ทว่าตามการวิเคราะห์ของข้า หวงไท่จี๋ ฮ่องเต้ของหนี่ว์เจิน เป็นนักยุทธศาสตร์และนักการทหารที่ยอดเยี่ยม ภายใต้กำลังพลที่มีจำกัด เขาสามารถวางแนวป้องกันได้อย่างสมเหตุสมผล ใช้กลยุทธ์ได้อย่างพลิกแพลง ทหารใต้บังคับบัญชาก็มีความสามารถในการรับมือและปฏิบัติตามคำสั่งที่ซับซ้อนได้ ไม่ว่าจะมองจากมุมใด ก็ควรจะให้ความสำคัญกับเขามากกว่านี้"

พูดถึงตรงนี้ อันเดรฟก็หรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบา "ดังนั้นหากวิเคราะห์จากต้นตอของภารกิจในครั้งนี้ การที่อีกฝ่ายกำลังพลไม่เพียงพอจนเกิดช่องโหว่ หรือจงใจเปิดทางให้พวกเราบุกทะลวงเข้าไปในรังของเขากันแน่" พันโทผู้บังคับการกรมที่อยู่ข้างๆ ฟังแล้วรู้สึกสับสน อดไม่ได้ที่จะแย้งว่า "ท่านพันเอก เรื่องนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้กระมังครับ? จงใจเปิดช่องโหว่ให้พวกเราบุกเข้าไป เขาจะได้อะไร? มีแต่จะสูญเสียแนวหลัง และต้องเผชิญกับสภาพที่ถูกศัตรูขนาบทั้งหน้าหลังเท่านั้น" อันเดรฟตอบ "ใช่แล้ว พวกเราย่อมสามารถสรุปได้ว่าช่องโหว่ในครั้งนี้เกิดจากการที่อีกฝ่ายมีกำลังพลไม่เพียงพอจริงๆ ทว่า... พันโทอาร์ตยอม ในสงครามไม่อนุญาตให้มีความคิดแบบชะล่าใจ ความชะล่าใจเพียงนิดเดียวอาจนำมาซึ่งหายนะที่ไม่อาจแก้ไขได้”