บทที่ 1050 การปะทะครั้งแรก

พายุฝนครั้งนี้ตกกระหน่ำต่อเนื่องยาวนานถึงสองวันเต็ม สำหรับฤดูร้อนแล้ว การที่ฝนตกยาวนานเช่นนี้ถือเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยาก ด้วยเหตุนี้ อู่ติ้งจงจึงวิตกกังวลจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ โชคดีที่รุ่งสางของวันที่สาม ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้าทางทิศตะวันออก ท้องฟ้าเริ่มแจ่มใสในที่สุด

"ออกเดินทาง! มุ่งหน้าสู่เมืองเสิ่นโจว!" อู่ติ้งจงและหลิ่วฟาง สองรองแม่ทัพออกคำสั่ง หวังสง สืออี้ จี้ซาน และหมิ่นเทียนรุ่ย สี่ขุนพลทัพหน้านำกองทัพไหลเติง ค่ายทหารหลวง กองทัพหูกว่าง และกองทัพภาคพายัพ ออกเดินทางตามลำดับ ตามแผนการเดิม กองกำลังรักษาการณ์ของจินเหมิน จี้โจว และด่านซานไห่กวน ต้องส่งกำลังพลรวมหกหมื่นนาย ทว่าอู่ติ้งจงมองว่าในเมื่อเสบียงอาหารมีเพียงพอ และสถานการณ์สงครามก็ตึงเครียด จึงเสนอให้เพิ่มจำนวนกำลังพลเป็นหนึ่งแสนนาย ทว่าข้อเสนอนี้ถูกโจวหยวนปฏิเสธ ไม่ว่าจะลำบากยากเข็ญเพียงใด ก็ไม่อาจทุ่มกำลังทั้งหมดของด่านซานไห่กวนจนหมดหน้าตักได้ อย่างน้อยก็ต้องเหลือทิ้งไว้บ้าง

"ลองมองในมุมของอีกฝ่ายดูสิ หลังจากตีเมืองเสิ่นโจวแตกแล้ว พวกมันจะวางแผนอย่างไรต่อไป" โจวหยวนมองดูแผนที่พลางเอ่ยช้าๆ "ยามนี้อีกฝ่ายมีทางเลือกมากมาย ซึ่งแต่ละทางเลือกก็จะส่งผลต่อสถานการณ์และทิศทางของสงครามที่จะตามมาอย่างสิ้นเชิง"

หลิ่วฟางเสนอ "ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ การถอยทัพขึ้นเหนือกลับไปยังลุ่มแม่น้ำมั่วเหอ หรือบุกไปทางตะวันออกเพื่อตีเจี้ยนโจว ล้วนมีความเป็นไปได้ทั้งสิ้น”

“ข้าโน้มเอียงไปทางข้อหลังมากกว่า การบุกตีเจี้ยนโจวจะสามารถทำลายรากฐานของหนี่ว์เจินให้พินาศลงไปอีก สามารถปล้นสะดมเสบียงอาหารได้อีกระลอก และยังสามารถมุ่งหน้าไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อเข้าตีกู่เหอเว่ยและทูตู่เหอเว่ย ประสานกำลังกับทัพหน้าของกูมันเยฟได้สำเร็จ”