บทที่ 1062 สุราหนึ่งจอกดับพันโศก

เดินทอดน่องไปตามท้องถนนในยามโพล้เพล้ ถนนที่กว้างขวางมีผู้คนไม่มากนัก ทว่าหวันเหยียนไช่ฉานเป็นถึงองค์หญิงใหญ่ นางมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแผ่นดินแห่งนี้ แทบทุกคนล้วนจำนางได้

เมื่อนางเดินจูงมือมากับโจวหยวน ผู้คนย่อมคาดเดาฐานะของโจวหยวนได้โดยปริยาย

บางคนจ้องมองพวกเขา บางคนถึงกับเดินตามพลางเอ่ยคำขอบคุณหรือคำยกยอสรรเสริญ

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ

สิ่งสำคัญคือพวกเขาไม่ได้หยุดก้าวเดินเลย