บทที่ 1077 เตรียมการศึกตัดสิน การคาดการณ์ของแต่ละฝ่าย

ฝนห่าใหญ่มาไวและไปไวเช่นกัน เมื่อหยาดฝนหยุดนิ่ง แสงรำไรจากทิศตะวันออกก็เริ่มปรากฏขึ้นในที่สุด รุ่งสางมาเยือนแล้ว ทว่าทั่วทั้งผืนพสุธายังคงวุ่นวายไม่หยุดหย่อน

คนเจ็บถูกทยอยส่งเข้ากระโจมพยาบาลคนแล้วคนเล่า หลังจากรับการรักษาเสร็จสิ้นจึงถูกจัดสรรไปยังกระโจมอื่น เหล่าทหารบาดเจ็บสาหัสของอาณาจักรซาร์เองก็ได้รับการช่วยเหลือเช่นกัน เรื่องนี้ทำให้ทหารหลายนายเกิดความไม่พอใจ ถึงขั้นมายืนโต้เถียงกันรุนแรงที่หน้ากระโจมพยาบาล

โจวหยวนรุดมาด้วยตนเอง ฝูงชนจึงเงียบสงบลงในที่สุด เขาจ้องมองทุกคนด้วยสายตาเย็นเยือก เอ่ยเสียงหนักว่า "เอะอะอะไรกัน? การรักษาบาดแผลให้พวกเขาเป็นคำสั่งของแม่ทัพผู้นี้ หากใครไม่พอใจก็จงพุ่งเป้ามาที่ข้า! มายืนด่าทอกันตรงนี้มันใช้ได้ที่ไหน!"

เหล่าทหารต่างพากันคุกเข่าลงด้วยความลนลาน ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดเกรง พวกเขาติดตามโจวหยวนมาตั้งแต่ทะเลสาบมี่อวิ๋น ผ่านความเป็นความตายมาหลายปี บารมีของโจวหยวนย่อมหยั่งรากลึกอยู่ในใจคน

โจวหยวนยืนบนที่สูง ตะโกนก้อง "เชลยศึกกว่าสองหมื่นคน มีคนเจ็บมากมายเพียงนั้น ใครอยากจะฆ่า? ข้าจะให้มันผู้นั้นลงมือฆ่าให้หมดเพียงลำพัง!" "การปฏิบัติต่อเชลยศึก แม่ทัพผู้นี้มีการพิจารณาไว้แล้ว ใครมีปัญหาก็จงก้าวออกมา!" "หากไม่มีปัญหาก็ไสหัวกลับกระโจมตัวเองไปซะ หากใครขัดขวางหน่วยพยาบาลในการช่วยคน ข้าจะสั่งโบยด้วยไม้ลงทัณฑ์ให้เข็ด!"