บทที่ 1076 พายุโหมกระหน่ำ มือประคองแสงรำไร

“กลุ่มหนึ่ง กลุ่มสอง และกลุ่มสามไปกางกระโจม พวกเรามีเวลาไม่มาก ให้ทหารที่ว่างงานมาช่วยด้วย”

“งานหนักให้หมอทหารชายทำ แบ่งหน้าที่รับผิดชอบตามส่วนของตนเอง อย่าให้สับสน”

“กลุ่มสี่และกลุ่มห้า จัดเตรียมตัวยาและอุปกรณ์เข้ากระโจม เตรียมพร้อมรับตัวคนเจ็บ”

เซวียหนิ่งเยว่สั่งการอย่างมีระเบียบ น้ำเสียงเริ่มแหบพร่าเล็กน้อย ทว่ายังคงใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดตะโกนสั่ง “กลุ่มหกและกลุ่มเจ็ดไปที่ริมน้ำ ตักน้ำมาให้เต็มทุกถัง เตรียมฟืนไฟให้พร้อม พวกเราอาจต้องยุ่งไปอย่างน้อยสองวัน”

กระโจมถูกกางขึ้นทีละหลัง เตียงสนามถูกจัดวาง เบาะและผ้าห่มถูกแจกจ่ายจนครบถ้วน ทหารบาดเจ็บที่ทนพิษบาดแผลไม่ไหวเริ่มถูกทยอยส่งตัวมา