บทที่ 1,088 สั่นคลอนไปทั้งโลก

แม้จะเป็นยามราตรี และเป็นเวลาพักผ่อนที่หาได้ยากยิ่ง ทว่าสยงคั่วไห่กลับไม่อาจข่มใจที่ร้อนรนไว้ได้ เขาเร่งรุดไปยังกระโจมแม่ทัพพร้อมกับเยี่ยเหมี่ยน พลางผลักเหล่านายทหารองครักษ์ออกไปแล้วระดมเคาะประตูห้อง

เคาะเพียงสองคราก็หมดความอดทน ไม่อาจรอให้อีกฝ่ายมาเปิดประตู สยงคั่วไห่จึงใช้เท้าถีบประตูให้เปิดออกทันที

"เอ๊ะ ใต้เท้าสยง ท่านแม่ทัพใหญ่ไม่ได้พักสายตามาหลายวันแล้ว พวกท่าน..."

"ไสหัวไปไกลๆ!"

สยงคั่วไห่มิได้สนใจแม้แต่น้อย พุ่งพรวดเข้าไปข้างในพลางละล่ำละลัก "ท่านแม่ทัพ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"