บทที่ 1090 สวรรค์ถล่มแผ่นดินทลาย

แดนพายัพดูเหมือนจะเป็นสถานที่ที่อยู่ใกล้สรวงสวรรค์ที่สุด ในยามราตรีดาริกาพร่างพรายประดับเต็มท้องนภา ประดุจห่าฝนดาวตกที่กำลังจะร่วงหล่นลงมา

สายลมพัดกรรโชก แสงเพลิงวูบไหว หู่เวยกง ยงก้วนกง และเหล่าแม่ทัพอาวุโสต่างมารวมตัวกันพร้อมหน้า

ซ่งอู่รู้ดีว่ามิใช่เวลามาเกรงใจกัน จึงเอ่ยบอกสถานการณ์ตามความเป็นจริง ชั่วขณะนั้นทุกคนต่างโกรธแค้นจนแทบคลั่ง

โดยเฉพาะยงก้วนกงที่ใบหน้าเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ คำรามเสียงต่ำว่า "ข้ารู้อยู่แล้วว่าตระกูลหม่าอยู่ที่นี่ประหนึ่งฟ้าสูงฮ่องเต้ไกล ย่อมไม่มีทางสงบเสงี่ยมเพียงนั้น ทว่ามิอาจคาดคิดเลยว่าพวกมันถึงขั้นลักลอบขายยุทโธปกรณ์ออกไป"

"ยุทโธปกรณ์เหล่านั้นยามนี้ล้วนกลายเป็นดาบที่สังหารพี่น้องร่วมชาติของข้า ตลอดการรบอันยากลำบากที่ผ่านมา มีพี่น้องกี่คนต้องจบชีวิตลงภายใต้ปากกระบอกปืนของศัตรูเล่า"