บทที่ 1099 เพราะมีความเสียสละจึงเปี่ยมด้วยอุดมการณ์

ยังคงก้าวข้ามคืนจงชิว และยังคงเป็นยามจื่อเค่อเที่ยงตรง

ทางตะวันตกเฉียงเหนือของต้าจิ้น กำแพงเมืองของค่ายเหลียงโจวเว่ยในมณฑลกัมซูตระหง่านสูงเสียดฟ้า ประดุจมังกรยักษ์ที่หมอบอยู่บนผืนพสุธา ใช้ร่างกายอันกำยำมหึมาต้านทานการบุกจู่โจมของศัตรู

จันทร์กลมกระจ่างใส ทั้งบนกำแพงและใต้กำแพงเมืองต่างเต็มไปด้วยเสียงคำรามไม่ขาดสาย ศึกล้อมเมืองอันโหดเหี้ยมกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

ไม่มีการหยั่งเชิง ไม่มีสัญญาณเตือน ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ซึ้งถึงกำลังพลและพละกำลังของอีกฝ่ายดี วินาทีนี้คือการเดิมพันด้วยชีวิตอย่างแท้จริง

ซ่งอู่จำเป็นต้องรักษาค่ายกัมซูเว่ยไว้ให้ได้ เพื่อดึงรั้งมิให้ชาวเยี่ยเอ๋อร์เชียงมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ในขณะที่ชาวเยี่ยเอ๋อร์เชียงเองก็ต้องยึดค่ายกัมซูเว่ยให้ได้ เพื่อที่จะกุมแดนพายัพไว้ในมือให้มั่น บรรลุการยึดครองพื้นที่แถบนี้ และบุกโจมตีพื้นที่ถัดไป