บทที่ 1114 ลายลักษณ์อักษร

“จดหมายสองฉบับ ฉับหนึ่งเป็นลายมือท่านผู้บัญชาการ อีกฉบับหนึ่งกวานลู่เป็นคนเขียน” “คนของนกกระจอกสวรรค์มิอาจเข้าวังหลวงได้ จึงไปหาที่จวนของข้า ข้าจึงรีบนำจดหมายมาส่งให้เจ้าค่ะ”

เซี่ยงหย่งกล่าวจบก็ถอยไปยืนด้านข้าง

ในที่สุดก็ได้รับจดหมายจากโจวหยวน หลี่อวี้หวานมีความสุขยิ่งนัก นางเปิดจดหมายที่โจวหยวนเขียนด้วยตนเองก่อนเป็นฉบับแรก ลายลักษณ์อักษรบนกระดาษขาว แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่คุ้นเคย

“พี่หญิงพระแม่ ช่วงนี้คงจะเหนื่อยมากใช่หรือไม่? โครยอรอการฟื้นฟู ทั้งเพาะปลูกในวสันตฤดูและเก็บเกี่ยวในสารทฤดูตรากตรำมาหลายฤดูกาล งานราชการจัดการมิหมดสิ้นในแต่ละวัน มิทราบว่าท่านคุ้นชินแล้วหรือยัง”

“ผ่านไปครึ่งปีเศษแล้ว ดูเหมือนพวกเรามิเคยจากกันนานถึงเพียงนี้ บอกตามตรง ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน”