บทที่ 1115 มหาโทษแปดประการ

"ให้กวนเหมี่ยวซ่านไสหัวออกมา!"

"อย่างไรเสียที่นี่ก็คือพระราชวังแห่งต้าจิ้น เปิ่นหวังมิปรารถนาจะให้เห็นเลือด!"

หรงชินหวังยืนเอามือไพล่หลัง เบื้องหลังของเขาคือเชื้อพระวงศ์หลายสิบคน ขุนนางสืบตระกูล เสนาบดี และคหบดีนับร้อยชีวิต พร้อมด้วยกองทัพจี้โจวห้าหมื่นนายที่ทยอยเดินทางมาสมทบอย่างต่อเนื่อง พวกเขาเบียดเสียดกันจนลานกว้างหน้าพระราชวังแน่นขนัด อาวุธในมือถูกชักออกจากฝักเตรียมพร้อม

ขณะที่ทหารประจำหน่วยรักษาพระนครได้เข้าประจำจุดภายในพระราชวัง ยืนหยัดร่วมกับทหารรักษาพระองค์รวมกำลังเกือบสองหมื่นนาย ปิดกั้นประตูวังทุกทิศทาง แม้ทั้งสองฝ่ายจะเผชิญหน้ากัน ทว่าเห็นชัดว่ากำลังรบนั้นต่างกันลิบลับ หรงชินหวังมั่นใจว่าตนกุมสถานการณ์ไว้ได้หมดแล้ว วาจาจึงมิอ้อมค้อมอีกต่อไป ทว่าต้องการจะตราหน้าจักรพรรดินีเจ้าจิ่งให้กลายเป็นคนบาป

"กวนเหมี่ยวซ่าน! ในฐานะที่เจ้าเป็นจักรพรรดิแห่งต้าจิ้น! คิดจะมุดหัวเป็นเต่าอยู่ในวังงั้นรึ!"