บทที่ 1128 สมรภูมิศึกตัดสิน

เช้าตรู่ ลมหนาวบาดลึกถึงกระดูก

กวานลู่เดินออกมาจากเพิงไม้แบบง่ายๆ จ้องมองไปที่ผืนแผ่นดินอันขาวโพลนด้วยหิมะ คิ้วทั้งสองขมวดเข้าหากันแน่น ฤดูหนาวปีนี้มาเร็วกว่าปกติ ความหนาวเหน็บที่เพิ่มขึ้นในทุกองศาล้วนเป็นบททดสอบอันโหดร้ายต่อนักรบแห่งต้าจิ้น ทว่าข้อดีคือ หิมะที่ตกหนักย่อมทำให้การหลบหนีของทัพกูมันเยฟช้าลง และเป็นบททดสอบเรื่องเสบียงของพวกมันด้วย

เขาจ้องมองแผนที่ ครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า "ข้าพูด เจ้าจงบันทึก" ผู้ช่วยที่อยู่ข้างกายรีบนั่งลง หยิบกระดาษและพู่กันออกมาเตรียมพร้อม

กวานลู่เรียบเรียงถ้อยคำก่อนจะเอ่ยเสียงหนัก "ถ่ายทอดคำสั่งท่านผู้บัญชาการ ให้กองทัพเสวียนฝูประจำการอยู่ที่ลุ่มน้ำมั่วเหอต่อไป มิไม่ต้องกระชับวงล้อมเข้าหาเสิ่นโจวแล้ว"

"ค่ายทหารหลวงให้เหลือกองพันไว้สองกองพันเพื่อรักษาค่ายซ่าอี้เหอเว่ย ส่วนอีกสี่กองพันที่เหลือให้รีบออกเดินทางรุดไปยังค่ายกู่เหอเว่ยและลุ่มน้ำซงฮัวเจียงทันที"