บทที่ 1133: การไล่ล่าสังหารพันลี้

คุกเข่าลงกับพื้นจนศีรษะแนบชิดกับผืนหิมะ เสียงของจางเฟยสั่นสะท้านอย่างมิอาจควบคุม โจวหยวนยืนหันหลังให้เขา จ้องมองท้องฟ้าที่หิมะโปรยปั้น ในมือกำข้อมูลที่แลกมาด้วยชีวิตไว้แน่น กัดฟันจนกรามปูดโปน มิเอ่ยวาจาแม้เพียงคำเดียว

เนิ่นนานผ่านไป เขาจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “ศพเล่า?” จางเฟยตอบว่า “ให้นกกระจอกสวรรค์ส่งกลับมาแล้วเจ้าค่ะ” โจวหยวนสะอื้นไห้แผ่วเบา “เก็บรักษาให้ดี ต้องส่งกลับไปต้าจิ้นเพื่อฝังอย่างสมเกียรติ”

เขาหันกลับมา คลี่แถบผ้าในมือออกแล้วกัดฟันสั่งการ “อันเดรฟหนีไปแล้ว! ตามมันกลับมา! ตามกลับมาให้ได้!”

“ที่อื่นมิไม่ต้องใช้คนแล้ว ทุ่มกำลังนกกระจอกสวรรค์ทั้งหมดออกไป! ทั้งหมด!”

“แบ่งเป็นสองกลุ่ม! กลุ่มแรกเข้าไปในดินแดนโครยอ โดยเฉพาะแถบอึยจู จงค้นหาอย่างละเอียด อันเดรฟอาจซ่อนตัวอยู่ที่ใดที่หนึ่งมิได้หนีไปไหน!”