บทที่ 1151 แผนการสำหรับอนาคต

“จักรพรรดินีมีพระราชโองการ ให้ข้ารั้งอยู่รักษาเมืองเสิ่นโจวด้วยตนเอง นำทหารสองหมื่นนายใต้บังคับบัญชาคอยรักษาความสงบเรียบร้อยพื้นฐานในเหลียวตง และทำหน้าที่ควบคุมจำกัดวง เพื่อป้องกันมิให้มีกลุ่มบุคคลที่มีเจตนาร้ายก่อความวุ่นวายขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นสงคราม”

“ข้าคงต้องพำนักอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน จนกว่าความสัมพันธ์ระหว่างหนี่ว์เจินและต้าจิ้นจะกลับคืนสู่ความสงบราบเรียบ และจนกว่าแนวโน้มการหลอมรวมของทั้งสองฝ่ายจะมั่นคงเป็นปึกแผ่นครับ”

อู่เติ้งจงพาสินหลางมายังทำเนียบแม่ทัพใหญ่ เขาชูพระราชโองการขึ้นสูงด้วยสีหน้าเคร่งขรึมยิ่งนัก

“ท่านผู้บัญชาการ พระราชโองการครับ”

เขามองไปทางเสิ่นหลาง ทว่าใบหน้ากลับฉายแววตะลึงลานเล็กน้อย