บทที่ 1153 สุราขุ่นหนึ่งจอกบ้านเกิดไกลหมื่นลี้

แกะสี่พันตัว แบ่งกันในกลุ่มคนสามหมื่นกว่าคน เฉลี่ยแล้วคนไม่ถึงสิบคนก็สามารถแบ่งแกะได้หนึ่งตัว ปริมาณมหาศาลถึงเพียงนี้ในยุคสมัยนี้นับเป็นเรื่องที่ฟุ่มเฟือยยิ่งนัก

ทว่าทุกคนดูเหมือนจะใส่ใจเรื่องสุรามากกว่า รถกอล์ฟและรถม้าคอยลากไหสุราเข้ามาสู่บริเวณค่ายทหาร กองเพลิงขนาดใหญ่ลุกโชนขึ้นมาแล้ว เนื้อแกะก็ย่างจนใกล้จะสุกแล้วเช่นกัน

ในช่วงยามโพล้เพล้ สุราแรงถูกแจกจ่ายไปตามหน่วยย่อยแต่ละหน่วย ทุกคนก็เริ่มลงมือกินดื่มกันอย่างบ้าคลั่ง

ยามที่เสิ่นหลางมาถึงที่นี่ จางเฟยก็กำลังดวลสุราอยู่กับพวกหลิ่วต้ากวางแล้ว เกาเปียวและต่งยู่ก็มิยอมลดราวาศอก พอนั่งลงก็เข้าสู่ช่วงสมบุกสมบันทันที ต่างพากันยกไหสุราขึ้นดื่ม

สืออวี้และหลัวคุน ชายสองคนที่มีนิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ยามนี้กลับกอดคอพาดบ่ากันไปมา พลางดื่มสุราพลางเอ่ยว่า “พี่ชายท่านฟังข้าพูดนะ”