บทที่ 1154 อาหารมื้อแรกของปีใหม่

หนักอึ้ง

สติประดุจดิ่งร่วงหล่นสู่ก้นบึ้งแห่งขุมนรก ไม่ว่าจะพยายามดิ้นรนเพียงใด ก็มิมิอาจเกิดผลสำเร็จได้เลย

พยายามปรารถนาจะลืมตาขึ้น ทว่ากลับเหนื่อยล้าอิดโรยยิ่งนัก ทำได้เพียงสัมผัสถึงความร้อนชื้นที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอก ชวนให้ผู้คนลุ่มหลงมัวเมา

มิทราบว่าสภาวะเช่นนี้ดำเนินไปเนิ่นนานเพียงใด ในที่สุดเสิ่นหลางก็ลืมตาขึ้นมาได้

ครั้นแล้ว เขาได้พบเห็นดวงตาใสกระจ่างประกายระยิบระยับอีกคู่หนึ่ง