บทที่ 1157 ห้องเรียนปรัชญาของฉวี่หลิง

"อย่าตีกันเลย!"

"พวกท่านอย่าลงไม้ลงมือกันเลย!"

กวานไฉ่ซีอยู่ด้านนอกห้องร้อนรนจนกระทืบเท้า ทั้งขัดเขินทั้งทำตัวไม่ถูก ซ้ำยังแฝงไว้ด้วยความร้อนใจ

เสียงร้องไห้คร่ำครวญภายในห้องดังมาไม่ขาดสาย เสียงเพียะพะดังฟังดูน่ากลัวยิ่งนัก

กวานไฉ่ซีดึงมือไฉ่นี เอ่ยอย่างร้อนรน "น้องไฉ่นี เจ้ารีบเข้าไปห้ามเสิ่นหลางเถอะ ต่อให้พี่ฉวี่หลิงจะทำเรื่องผิดพลาดไป ก็ไม่ควรลงไม้ลงมือหนักหนาถึงเพียงนี้ นี่นางร้องไห้มานานเท่าใดแล้ว"