บทที่ 1164 ขับขานบทเพลงเคียงคู่ท่าน

เส้นทางเริ่มต้นของชนชาติหนึ่ง มักจะคับแคบและตีบตันเสมอ ทุกย่างก้าวที่เดินไปข้างหน้าล้วนเต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนาม มาพร้อมกับความติดขัดและความเจ็บปวดรวดร้าว ท้ายที่สุดจึงจะพบพานหนทางอันราบรื่น

ทว่าหลังจากวนเวียนซ้ำรอยเดิม เส้นทางกลับยังคงเป็นเช่นเดิม มิได้สร้างความเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่แห่งยุคสมัย เช่นนั้นย่อมต้องเบิกเส้นทางสายใหม่

แน่นอนว่า เส้นทางอีกสายย่อมเจ็บปวดยิ่งกว่า ชาวหนี่ว์เจินต้องชดใช้ด้วยหยาดโลหิต

ทว่า กลับหลอมรวมกันได้แล้ว ทุกสรรพสิ่งล้วนมีจุดเริ่มต้นที่ดี

เสิ่นหลางใช้ชีวิตอย่างสงบเงียบอยู่ในพระราชวังเมืองเสิ่นโจวหลายวัน พูดคุยเปิดอกกับไต้ฉาน สนทนาถึงเรื่องราวในอนาคต