บทที่ 117 ซงซานจื่อ

นอกขุยซิงฟาง ในเขตบ้านเรือนอันมืดมิด

ซงซานจื่อจ้องมองคนสิบกว่าคนที่อยู่ตรงหน้า แล้วกระซิบว่า "สหายธรรมทั้งหลาย ตั้งแต่อดีตฮ่องเต้สวรรคต ผ่านมาเก้าปีแล้ว เขาหลงหู่ของเราตกต่ำลงมาก จนมาถึงปากเหวแห่งโชคชะตา"

"ศึกครั้งนี้เดิมพันด้วยอนาคตของสำนัก หากรุกคืบ เราจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด กลายเป็นยอดเขาแห่งแผ่นดิน เป็นสำนักเลื่องชื่อแห่งราชสำนัก หากถอย เราจะพินาศย่อยยับ ฮ่องเต้หญิงจะต้องกดขี่ลัทธิเต๋าต่อไป พวกเราจะจมดิ่งลงสู่ความเสื่อมโทรมอย่างสมบูรณ์"

"ดังนั้น ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร เราต้องบุกขุยซิงฟาง แล้วลากคออ๋องฉู่ออกมาให้ได้"

คนสิบกว่าคนมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น