บทที่ 1178 อำลา

ในยามเมามาย ในยามที่จิตสำนึกหวนคืนสู่ตัวตนอันแท้จริง ในยามที่ความคิดของคนเราบริสุทธิ์ผุดผ่อง เสิ่นหลางล่วงรู้ได้อย่างชัดเจนว่า สิ่งที่เขาต้องการนั้นมีไม่มากเลย

ก็คือตอนนี้ คือช่วงเวลานี้——ครอบครัวและมิตรสหายอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว ร่วมดื่มสุราสนทนากันอย่างเบิกบานใจ พูดคุยถึงเรื่องราวในอดีตและอนาคต ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายสงบสุข

ทว่าความปรารถนาที่ดูเหมือนจะมิได้เรียกร้องมากนักนี้ กลับต้องมีเงื่อนไขเบื้องต้นประการหนึ่ง นั่นก็คือความสงบสุข

ดังนั้นเรื่องราวต่างๆ จึงสลับซับซ้อนขึ้น จำต้องยุติกลียุค จำต้องฟื้นฟูชนชาติ จำต้องให้เมล็ดพันธุ์แห่งสันติภาพหยั่งรากลึกลงบนผืนแผ่นดินนี้อย่างมั่นคง โดยไร้ซึ่งอำนาจภายนอกใดๆ สามารถถอนรากถอนโคนได้

ด้วยเหตุนี้จึงได้บากบั่นก้าวเดินมาจนถึงปัจจุบัน