บทที่ 1179 กาลเวลาจะนำพาซึ่งความจริง

วันนี้มิมีธุระอันใด ทว่ากลับมิอาจไปฟังเพลงที่หอคณิกาได้เลยแม้แต่น้อย

หนิ่งเยว่เพิ่งจะคลอดบุตร ยังอยู่ไฟอยู่ มิอาจออกนอกบ้านได้ เสิ่นหลางจึงต้องใช้เวลาส่วนใหญ่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนนางและลูกน้อย

ทว่าการอยู่ร่วมกันของทั้งสองก็เต็มไปด้วยความสุข เสิ่นหลางเอาแต่พูด หนิ่งเยว่ก็เอาแต่ฟัง คนหนึ่งเคลื่อนไหวคนหนึ่งสงบนิ่ง สอดรับประสานกันอย่างลงตัวพอดี

หัวข้อหลักย่อมต้องเป็นการเล่านิยาย โดยเน้นไปที่เรื่องราวกำลังภายในและพงศาวดารประวัติศาสตร์... เพราะในตอนแรกเขาเล่าเรื่องวาบหวิว จนถูกเจี้ยนเจียจับได้และด่าเปิงไปยกใหญ่

"รู้ทั้งรู้ว่าหนิ่งเยว่ทำอะไรไม่ได้ เจ้ายังจะไปยั่วยวนนางเช่นนี้ หากถึงเวลาเจ้าไปหาผู้อื่นเพื่อปลดปล่อย แล้วหนิ่งเยว่น้องข้าจะทำอย่างไร?"