บทที่ 1182 แก่นแท้แห่งความโรแมนติก

บนโต๊ะเต็มไปด้วยกระดาษทดเลขที่ใช้คำนวณ เต็มไปด้วยกระดาษร่างภาพที่ผ่านการลองผิดลองถูกมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

และรูปสิบเจ็ดเหลี่ยมด้านเท่าขั้นสุดท้ายก็วางอยู่ตรงนั้น บนกระดาษธรรมดาๆ แผ่นหนึ่ง กลับคล้ายดั่งกำลังเปล่งประกายเจิดจรัส

ลมหายใจของเสิ่นหลางถี่กระชั้นขึ้น จนกระทั่งเขากุมมือของลั่วหร่วนจื่อไว้แน่น ต่อให้มีเหงื่อซึมออกมาก็มิยอมปล่อย

ไม่เชื่อ

หากมีคนบอกเขาว่า ในยุคสมัยนี้มีคนสามารถวาดรูปสิบเจ็ดเหลี่ยมด้านเท่าได้ เขาต้องไม่เชื่ออย่างแน่นอน