บทที่ 1183 ออกเรือน

ยืนนิ่งอยู่กับที่ จมอยู่ในภวังค์ความคิด

เสิ่นหลางขบคิดถึงความโรแมนติกของหร่วนจื่อ และยังเชื่อมโยงไปถึงเรื่องราวอื่นๆ

คนรอบตัว ในสถานที่หรือสถานการณ์อื่นๆ จะมีคนเช่นนี้อยู่หรือไม่ คนที่ถูกพวกเรามองว่าเป็น "คนประหลาด" เฉกเช่นเดียวกับหร่วนจื่อ

แท้จริงแล้วมิใช่พวกเขาประหลาด ทว่าพวกเรามักจะมองโลกใบนี้เรียบง่ายเกินไป และมองคนตื้นเขินเกินไปต่างหาก

ภายใต้ตรรกะแห่งจิตใต้สำนึก พวกเรามักจะมองคนที่ "แตกต่างจากพวกเรา" หรือ "แตกต่างจากคนส่วนใหญ่" ว่าเป็นคนประหลาด