บทที่ 1187 จุดอับทางจิตใจ

เสิ่นหลางนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ครุ่นคิดถึงการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจของตนเองตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ทว่าเพราะเป็นคนในเหตุการณ์จึงมองไม่เห็นจุดบกพร่องที่ซ่อนอยู่

กวานเมี่ยวซ่านเป็นผู้ให้คำตอบนั้น

"ความกดดัน ความหวาดกลัว ความมีวินัย และความเป็นเครื่องจักร"

นางส่งน้ำชาให้เสิ่นหลางแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า "ตอนที่เจ้าพบข้าครั้งแรกที่อารามไป๋อวิ๋น ตอนนั้นเจ้าตัวคนเดียว จึงมีความอิสระเสรีอย่างยิ่ง กระทั่งกล้าเอ่ยคำพูดที่ว่าฝึกยุทธ์ไปเพื่อเสพสุขในภายภาคหน้าได้"

"หลังจากปราบปรามสองฝั่งแม่น้ำเจ้ามาถึงนครเทพ ตอนนั้นบนตัวเจ้าเริ่มมีความรับผิดชอบ แต่ทิศทางโดยรวมยังคงเป็นไปในทางบวก"