บทที่ 120 จักรพรรดินีเจาจิ่ง

โจวหยวนครุ่นคิดในใจ ข้ามภพมาเกือบครึ่งปี ความสัมพันธ์กับจ้าวเจียนเจียจะเรียกว่าราบรื่นก็พูดได้ไม่เต็มปาก ออกแนวลิ้นกับฟันกระทบกันบ่อยครั้งเสียมากกว่า

นิสัยของทั้งคู่ไม่ค่อยลงรอยกัน มุมมองการใช้ชีวิตก็แตกต่าง

ในเรื่องที่ไม่ใช่ความเป็นความตาย โจวหยวนมักจะมีท่าทีทีเล่นทีจริง ใช้ชีวิตเยี่ยงผู้สำราญ ส่วนจ้าวเจียนเจียจะหัวโบราณกว่า ยึดถือความสำรวมและมารยาท

ในเรื่องเป้าหมายชีวิต โจวหยวนไม่ได้มีความคิดอยากสร้างชื่อเสียงเกียรติยศ หวังเพียงชีวิตใหม่ที่อิสระเสรี ส่วนจ้าวเจียนเจียคาดหวังให้สามีมีอนาคตที่รุ่งโรจน์

จริงๆ แล้วไม่มีใครผิด ความคิดของจ้าวเจียนเจียสอดคล้องกับยุคสมัย ส่วนโจวหยวนก็แค่เป็นตัวของตัวเองจากประสบการณ์ที่ผ่านมา เท่านี้เอง