ตอนที่ 1273 งานมงคลสมรส

เครื่องแต่งกายของชาวซีป๋อนั้นค่อนข้างอนุรักษ์นิยม ยังไม่ผ่านการผสมผสานทางวัฒนธรรมฮั่นในวงกว้างนัก เครื่องแต่งกายของบุรุษมักเป็นเสื้อคลุมยาวกุ๊นขอบ ผ่าข้างซ้ายขวา รัดด้วยเข็มขัดผ้าหนาและกว้าง ด้านขวามีชายห้อยประดับตกแต่ง ด้านในสวมกางเกงขายาวและรองเท้าบูทหนัง ดูมีความดิบเถื่อนและรักอิสระ

ชุดที่ท่านหญิงเสวี่ยซางเลือกให้โจวหยวนนั้นดูประณีตบรรจงกว่าอย่างเห็นได้ชัด แม้จะเป็นเสื้อคลุมยาวกุ๊นขอบเช่นกัน แต่ทั้งชุดเป็นสีดำ ปักลวดลายดอกไม้สีน้ำเงินเข้มซ่อนอยู่ภายใน ขอบเสื้อปักด้วยด้ายทอง ดูสุขุมสง่างามและหรูหรา เมื่อสวมรองเท้าบูทและหมวกทรงสูงแล้ว ยิ่งดูองอาจผึ่งผายและมีราศีจับ

เครื่องแต่งกายของสตรีดูประณีตยิ่งกว่า ในวินาทีที่อาอีหนีจือเดินออกมาจากห้อง แม้แต่โจวหยวนก็ยังต้องตะลึง

ชุดยาวเข้ารูปที่ยาวลงมาถึงข้อเท้า ปักลวดลายต่างๆ นานา สวมทับด้วยเสื้อกั๊กคอจีนปักลาย ตกแต่งกุ๊นขอบที่คอเสื้อ ปลายแขน และชายกระโปรง บนศีรษะถักเปียด้วยไหมพรมหลากสี ปลายเปียประดับด้วยดอกไม้เล็กๆ ต่างหูคู่สวยส่องประกายระยิบระยับ

ในชั่วขณะนี้ คำว่า “ไข่มุกแห่งดินแดนประจิม” ได้กลายเป็นรูปธรรมอย่างแท้จริง นางงดงามและบริสุทธิ์เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งชีวิต