ตอนที่ 1272 เปลี่ยนชุด

นางเอียงคอเขย่งปลายเท้าจดจ้องมองอย่างละเอียด เสี่ยวอิ่งขมวดคิ้วทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงตะโกนลั่นว่า “พี่ชาย ท่านทำอะไรน่ะ!”

โจวหยวนตกใจรีบซ่อนจดหมายไว้ในอกแล้วถลึงตาตอบว่า “เจ้าเดินไม่มีเสียงเลยหรือไง!” เสี่ยวอิ่งกล่าวว่า “พี่ชาย ท่านจูบกระดาษแผ่นหนึ่งทำไม? ท่านมันพวกวิตถารชัดๆ!”

โจวหยวนกลับหัวเราะออกมาพลางโบกมือ “เจ้าจะไปรู้อะไร จดหมายสั้นแต่ความรู้สึกยาวไกล ตัวอักษรและน้ำหมึกคือตัวสื่อความในใจ” เสี่ยวอิ่งแค่นเสียง “ข้าจะไม่รู้หรือว่าเป็นจดหมายขององค์หญิงใหญ่ ประโยคที่ท่านตะโกนว่า ท่านพี่องค์หญิงใหญ่ นั่นน่ะ ดังไปถึงห้องอาหารเลยนะ”

โจวหยวนหน้าแดงก่ำแล้วหัวเราะว่า “แค่คิดถึงนาง เจ้าต้องรู้อะนะว่าดินแดนประจิมกับฮันซองนั้น ห่างกันไกลนับหมื่นลี้เชียวนะ!”

“รอจัดการเรื่องดินแดนประจิมเสร็จ ข้าจะหาโอกาสไปเยี่ยมข้า”