ตอนที่ 1279 หนทางไกลต้องเริ่มจากก้าวแรก

“วิถีแห่งจุนจื่อ (สุภาพชน) เปรียบได้กับการเดินทางไกลที่ต้องเริ่มจากจุดที่ใกล้ที่สุด เปรียบได้กับการปีนเขาที่ต้องเริ่มจากจุดที่ต่ำที่สุด”

คำพูดนี้มาจากตำราหลี่จี้ อธิบายหลักธรรมที่เรียบง่ายอย่างยิ่ง ความหมายโดยรวมคือ หากจะเดินทางไกลต้องเริ่มจากจุดที่ใกล้ที่สุด หากจะปีนเขาให้สูงต้องเริ่มจากจุดที่ต่ำที่สุด แก่นแท้คือการก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง มีความอดทนและถ่อมตน ค่อยเป็นค่อยไปจนลุล่วงสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ไม่ใช่หวังสูงเกินเอื้อม

ขอบเขตสูงสุดของชีวิตที่ตำราหลี่จี้กล่าวไว้ คือ “ความจริงใจสูงสุด” เสี่ยวจวงบอกว่านางมีจิตใจบริสุทธิ์ดั่งเด็กและมีวิถีแห่งความจริงใจ นั่นหมายความว่านางได้อ่านตำราเล่มนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจริงๆ นางไม่จำเป็นต้องอ่านสิ่งเหล่านี้เลย นางเพียงแต่ใช้เวลาว่างในวังหลวงให้เป็นประโยชน์ ไม่ปล่อยให้วันเวลาสูญเปล่า ทว่ากลับพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง

โจวหยวนไม่ได้รีบร้อนตามเสี่ยวจวงไป แต่กลับครุ่นคิดถึงคำพูดของนางแล้วนำมาเชื่อมโยงกับตัวเอง หลายปีมานี้หนทางที่เขาเดินมานั้นราบรื่นหรือไม่? บอกได้เลยว่าไม่ราบรื่นเลย แต่ผลลัพธ์เป็นอย่างไร? อย่างน้อยในเวลานี้ ผลลัพธ์ถือว่าดี ทำเรื่องยิ่งใหญ่มาได้ตั้งมากมาย โจวหยวนถามใจตัวเองดู ยังมีความอดทนกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยู่หรือไม่? บางทีอาจไม่มีเหลือแล้วจริงๆ อย่างน้อยในระดับหนึ่ง เขาแสดงออกถึงความใจร้อน ขาดความอดทน และมีท่าทีดูแคลน การปีนเขาลูกนี้ เขาไม่มีท่าทีเคารพยำเกรงแต่อย่างใด เขาเพียงคิดว่าด้วยพลังภายในของตนเอง ย่อมสามารถปีนขึ้นไปได้แน่นอน

แล้วการทำเรื่องอื่นล่ะ? หากอนาคตต้องเผชิญกับเรื่องใหญ่ เขาจะคิดแบบนี้อีกหรือไม่ว่า — ด้วยความสามารถของข้า ยังจัดการไม่ได้หรือ? ดูผลงานที่ผ่านมาสิ! ความคิดเช่นนี้อันตรายมาก มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นรากฐานของความพ่ายแพ้ ใจร้อนเกินไปแล้ว ใจร้อนเกินไปจริงๆ