ตอนที่ 1280 รำพึงรำพัน

หนทางกลับเมืองอีหนิงยังคงเต็มไปด้วยภูเขาสูงชันและอุปสรรคนานัปการ สำหรับโจวหยวนที่สูญเสียพลังงานไปมหาศาลถือว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ทว่าในใจกลับรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาก

ยิ่งกว่านั้น ข้างกายยังมีเสี่ยวจวงผู้แบกดาบเล่มโตเดินเคียงข้าง นางมอบความรู้สึกปลอดภัยให้ผู้คนได้อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะในเชิงกายภาพหรือทางจิตใจ โจวหยวนยังเคยรู้สึกแปลกใจ บางครั้งสตรีที่ฝึกวิชาเต๋าและวรยุทธ์ผู้นี้ ทำไมถึงเข้าใจจิตใจมนุษย์ เข้าใจเหตุผลและปรัชญาต่างๆ ได้ดีนัก สามารถปลอบประโลมผู้คนให้ถูกจังหวะและถูกเวลาเสมอ

เสี่ยวจวงกลับส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ฉลาดถึงเพียงนั้น เป็นท่านที่คิดมากไปเอง”

“ไม่ใช่แค่ท่านที่คิดมาก ความจริงแล้วผู้คนในโลกนี้ต่างก็คิดมากเกินไปกันทั้งนั้น”

“การคบหาและสื่อสารระหว่างคนกับคน ไม่มีสิ่งใดมากไปกว่าความจริงใจหรอก”