ตอนที่ 1282 ความก้าวหน้าอย่างนิรันดร์

หลายวันมานี้ไม่ได้พักผ่อนเลย การนอนหลับครั้งนี้ช่างเต็มอิ่ม ราวกับได้ย้อนกลับไปในช่วงที่เพิ่งข้ามภพมา และฝึกฝนอยู่ที่สำนักไป๋อวิ๋น ในตอนนั้นไม่มีความกังวลใดๆ ทั้งสิ้น วันทั้งวันต้องฝึกฝนอย่างหนักภายใต้การเคี่ยวเข็ญของอาจารย์ เหนื่อยราวกับสุนัข พอแช่น้ำยาแล้วก็หลับเป็นตายจนถึงรุ่งเช้า

ในวินาทีที่ลืมตาขึ้นมา ราวกับว่าโลกทั้งใบสว่างไสวขึ้น จิตใจสดชื่นอย่างยิ่ง กาลเวลาผันผ่าน นั่นเป็นเรื่องของหลายปีก่อนแล้ว โจวหยวนบิดขี้เกียจก้าวออกจากห้อง สัมผัสสายลมยามเช้าของฤดูร้อนในดินแดนประจิม จิตใจปลอดโปร่งเหลือเกิน

วันนี้คือวันที่จะต้องจากอีหนิงไป ไม่มีความโศกเศร้าของการลาจาก เพราะโจวหยวนจะพาพวกนางทุกคนไปด้วย รวมถึงอาอีหนีจือ อาอีหนีจือเองก็ไม่มีความโศกเศร้าของการลาจาก นางมีเพียงความตื่นเต้นที่ไม่อาจบรรยาย นางกำลังจะได้เห็นโลกที่กว้างใหญ่กว่าเดิม และกำลังจะก้าวไปสู่อีกหนึ่งก้าวใหม่ของชีวิต

“ท่านย่า! ดูแลสุขภาพด้วยนะ! ต้องรอให้อาอีกลับมาให้ได้นะเจ้าคะ!” อาอีหนีจือโบกมือ สายลมพัดเส้นผมยาวของนาง ดวงตาของนางเป็นประกายสุกสกาว

ฝุ่นควันตลบอบอวล ม้าวิ่งเหยาะไปข้างหน้า ท่านหญิงเสวี่ยซางยิ้มโบกมือลาหลานสาวอันเป็นที่รักที่สุด