ตอนที่ 1283 หนทางอันยากลำบาก

ชีวิตในชาตินี้ของข้าทำอะไรลงไปกันแน่? คนทั้งครอบครัวต้องตายอย่างอนาถ ความแค้นเลือดล้างเลือดที่ข้าไม่กล้าเผชิญหน้า ได้แต่เลือกที่จะปิดกั้นตนเอง หลอกลวงตัวเอง ฝึกวิชาเต๋ามากว่ายี่สิบปี แต่จิตใจกลับไม่ซื่อตรง จิตวิญญาณแห่งเต๋าพังทลายลงหลายครั้ง เกือบตกลงสู่จุดสิ้นหวัง

รับศิษย์มาสามคน ศิษย์คนโตบรรลุธรรมในชั่วข้ามคืน บอกว่าจะเข้าวังไปคัดเลือกนางสนม เพื่อวางแผนหาผลประโยชน์ให้แก่ปวงชน ต้องใช้ชีวิตอย่างเหนื่อยล้าและเจ็บปวด ทั้งยังทำลายรากฐานร่างกาย ศิษย์คนที่สองเกลียดความชั่วช้า เป็นคนหุนหันพลันแล่น หลายปีมานี้ล้มลุกคลุกคลานทำเรื่องสำเร็จมาไม่น้อย ตอนนี้กลับ... ตอนนี้กลับไปพัวพันกับศิษย์คนเล็ก ในค่ำคืนนี้ ท่ามกลางป่ารกร้าง ส่งเสียงร้องไห้ร้องตะโกนอย่างไม่จบไม่สิ้น

ซูโยวจื่อที่นั่งอยู่ห่างออกไปในที่ลุ่ม ฟังเสียงร้องตะโกนอย่างฮึกเหิมของศิษย์คนที่สอง ได้แต่ก้มหน้าถอนหายใจอย่างจนใจ ชีวิตของนางเอง ทำสิ่งใดก็ไม่เคยทำได้สำเร็จสักอย่าง แม้แต่การเป็นอาจารย์ ก็ยังไม่สามารถเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ศิษย์ได้ กระทั่ง... กระทั่งตัวนางเองเกือบจะตกลงไปในวังวนนั้นแล้วเช่นกัน

หนทางต่อจากนี้ยังอีกยาวไกล ควรจะเดินต่อไปอย่างไรดี? ข้าจะเผชิญหน้ากับพี่สาวอย่างไร? จะเผชิญหน้ากับกวนเมี่ยวซ่านอย่างไร? ในใจของนางสับสนวุ่นวาย นางไม่รู้ว่าควรจะมุ่งหน้าไปทางไหน เกิดความสับสนที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่าในโลกที่กว้างใหญ่เช่นนี้ ความสับสนในใจข้า จะไปปรับทุกข์กับใครได้?

จู่ๆ ซูโยวจื่อก็นึกถึงพี่สาวที่อยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้ หากจะบอกว่าในโลกนี้ยังมีญาติมิตร หากจะบอกว่ายังมีคนหนึ่งที่อาวุโสกว่าตนเอง... ก็คงมีแต่พี่สาวเท่านั้น เมื่อนึกได้ดังนั้น นางก็กัดฟันแน่น ร่างกายล่องลอยหายไปสู่ความไกลโพ้น