ตอนที่ 1305 คลื่นลมบ้าคลั่งในทะเล

วินาทีนี้ จวงเสวียนซู่อยากจะตายให้ได้ นางมีความรู้สึกเหมือนขโมยของแล้วถูกเจ้าของบ้านจับได้ แถมยังถูกพ่อแม่ตัวเองมาเจอเข้าอีก มือที่จับมือโจวหยวนอยู่ทำท่าจะปล่อย แต่ก็ถูกโจวหยวนคว้าไว้แน่น นางกระวนกระวายจนแทบไม่มีหน้าจะมองใครแล้ว

ทว่าโจวหยวนกลับเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “หลิงเอ๋อร์ เจ้ามาที่ตำหนักจื่อเวยทำไม? เจ้าจะมาเข้าร่วมเรื่องอะไรหรือ?” ชวี่หลิงแค่นเสียงไม่ตอบ แต่ค่อยๆ ก้าวเดินขึ้นหน้ามา พลางพินิจมองจวงเสวียนซู่ จวงเสวียนซู่ก้มหน้า ร่างกายสั่นสะท้าน ทว่าโจวหยวนกลับสังเกตเห็นว่า นางไม่ได้มีเพียงความประหม่าเท่านั้น แต่ยังมี... ความตื่นเต้นปนอยู่ด้วย

“ท่านผู้บัญชาการจวง ชวี่หลิงคนนี้เป็นใคร? ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้าทำธุรกิจไปทั่วทิศ เห็นมาทั้งคนทั้งผี มีคนประเภทไหนที่รอดสายตาข้าไปได้บ้าง?” นางพึมพำพลางส่ายหน้า ทำท่าทางยียวนกวนประสาท แล้วหรี่ตากล่าวว่า “เห็นตั้งนานแล้วว่าเจ้ามีเลศนัย เข้าใจหรือยัง?” จวงเสวียนซู่กัดฟันไม่ตอบโต้ โจวหยวนจึงเอ่ยว่า “ไหนเลยจะมีเลศนัย มีแต่ข้านี่แหละ พูดจาให้ดีหน่อย”

ชวี่หลิงหัวเราะ “อยากเข้าประตูตระกูลโจวของเรา ก็ไม่ยากหรอก แต่สุดท้ายก็ต้องรอให้ข้ากับพี่สาวเจียนเจียพยักหน้าให้เสียก่อน”

“หากเจ้าตกลงตามคำขอของข้าข้อหนึ่ง รับรองว่าเจ้าจะราบรื่นแน่นอน” จวงเสวียนซู่หลุดปากถามโดยสัญชาตญาณ “คำขออะไร?” พูดจบก็ต้องนึกเสียใจ ข้าต้องฟังคำสั่งยัยชวี่หลิงนี่ทำไมกัน!