ตอนที่ 1310 สถานการณ์โกลาหลแห่งการเปิดทะเล

ช่วงบ่ายวันที่ยี่สิบหกเดือนแปด โจวหยวนและคณะเดินทางสามคนได้มาถึงเมืองหนิงโปแล้ว การเดินทางวันละห้าร้อยลี้ทำให้ฉงคว่อไห่แทบสิ้นใจ เขาไม่สนใจสายตาแปลกประหลาดของผู้คนที่มองมา ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาที่หน้าประตูเมือง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง

จอมราชันผู้ฟื้นตัวสู่จุดสูงสุดแล้วหรี่ตามองพลางกล่าวอย่างดูแคลน “พี่เต้า เจ้ามันไม่ได้เรื่องเลยนะ เดินทางแค่สามพันลี้ทำเอาเจ้าเป็นถึงขนาดนี้ เจ้าจะกล้าเรียกชื่อนี้ได้ยังไง?” ฉงคว่อไห่ไม่มีแก่ใจจะเถียงกับเขา ทำได้เพียงพึมพำว่า “วิชาความรู้มีลำดับก่อนหลัง ความชำนาญมีเฉพาะทาง ข้าเดินทางไม่เก่งไม่เป็นไร แต่มีบางคนที่สี่สิบลมหายใจก็เสียหน้าแล้วนะ”

ฉู่เฟยฝานหน้าแดงก่ำทันที ตะโกนลั่น “ข้าอธิบายไปกี่รอบแล้วว่าไม่ใช่สี่สิบลมหายใจ เจ้าเด็กหยวนนั่นใส่ร้ายข้า!” เขาหันไปทางโจวหยวนแล้วกัดฟันพูดว่า “โจวสามนิ้ว (โจวซานชุ่น) เจ้ามันลูกแม่... เอาชื่อข้าไปลงหนังสือพิมพ์จนหมดความบริสุทธิ์ไปทั้งชีวิต!” โจวหยวนตบบ่าเขา “จอมราชันไม่ต้องรีบ หนังสือพิมพ์ต้าจิ้นฉบับแรกคอลัมน์บันเทิงหน้าหนึ่ง พี่เต้าของเราขึ้นเป็นพาดหัวข่าวเลยนะ! เรื่องนี้เจ้าเทียบไม่ได้หรอก”

ฉู่เฟยฝานหัวเราะชอบใจ “เรื่องนี้ท่านขุนนางฉงต้องเป็นเอกอุจริงๆ ข้าสู้ไม่ได้” ฉงคว่อไห่กล่าวว่า “พูดมาตลอดทางไม่เบื่อหรือไง รีบหาที่พักเร็วเข้า ข้าจะนอนให้เต็มอิ่มสักตื่น”

“สามนิ้ว คราวนี้มาหนิงโป เจ้ามีแผนการเบื้องต้นอย่างไร? จะเปิดเผยตัวเลย หรือจะแอบทำเรื่องอะไรลับหลังก่อน?”