บทที่ 132 ไร้แสงสว่าง ไร้ความมืด

บรรยากาศพลันเงียบสงัดลง ทำให้ใบหน้าของจ้าวเจียนเจียแดงก่ำขึ้นทันตา

นางก้มหน้าลงด้วยความขัดเขิน เอ่ยเสียงเบา "ข้า... ข้าไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้หรอก ไม่รู้ว่าจะช่วยได้ไหม พวกท่านตัดสินใจกันเถิด"

หลี่เจ้าลู่ถอนหายใจ กล่าวว่า "หลานสาวเจียนเจีย เจ้าเป็นยอดหญิงที่มีชื่อเสียง ย่อมมีจุดเด่นของตัวเอง"

"ความจริงแล้ว อันหนานโหวส่งทหารหกพันนายตรึงกำลังทั่วเมืองหลินอัน การที่เราจะฉวยโอกาสตอนเขาโกรธจนขาดสติ แอบไปช่วยครอบครัวมหาปราชญ์ออกมา ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้"

"แต่เราจะไม่ไปช่วย"