ตอนที่ 1353 ความทะเยอทะยานของคนหนุ่ม

อดัม แฮมป์เดน มีอุปนิสัยที่แตกต่างจากฟิลิปส์โดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้มีรูปร่างสูงใหญ่ ซ้ำยังผอมบาง แต่กลับเต็มไปด้วยบุคลิกของผู้มีบรรดาศักดิ์ เขามีเส้นผมสีทอง ผิวขาวจัด ใบหน้าหล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ สวมชุดราตรีที่ตัดเย็บอย่างประณีต ก้าวเดินมาด้วยฝีเท้าเบาสบาย ไม่นานนักเขาก็มาถึงระเบียงแห่งนี้โดยการนำทางของทหารองครักษ์

เขาปรายตามองไปรอบๆ สายตาหยุดอยู่ที่หลี่อวี้หวันครู่หนึ่ง ก่อนจะมองมาที่โจวหยวน จากนั้นเขาจึงยิ้มกล่าวว่า “สตรีท่านนี้งดงามเหลือเกินขอรับ” โจวหยวนตอบ “น่าเสียดายที่นางฟังคำชมของท่านไม่ออก เชิญนั่งเถอะขอรับ”

เห็นได้ชัดว่าเขาดูเป็นกันเองมากกว่าฟิลิปส์ เขาถือวิสาสะนั่งลงทันทีแล้วกล่าวว่า “นำชาที่ดีที่สุดของต้าจิ้นมาให้ข้าชิมหน่อยเถิด ข้าสงสัยมาตลอดว่าชาที่ข้าดื่มในอิงจีลี่ทุกวันนี้ล้วนเป็นของขยะทั้งสิ้น” โจวหยวนยิ้มพลางรินชาให้เขาแล้วกล่าวว่า “ไม่ถึงกับเป็นของขยะหรอกขอรับ แต่ไม่มีทางเทียบกับของข้าได้แน่”

อดัมชี้ไปทางหลี่อวี้หวันแล้วถามด้วยความสงสัยว่า “ทำไมไม่ให้สาวใช้ของท่านเป็นคนรินชาล่ะขอรับ?” เฮ้อ... โชคดีที่พี่สาวเซิ่งมู่ฟังไม่ออก มิฉะนั้นท่านคงโดนตบหน้าหันไปแล้ว โจวหยวนยิ้ม “นางยินดีรินชาให้แค่ข้าคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่มีวาสนาได้รับบริการนี้หรอกขอรับ”

อดัมไม่ได้ซักไซ้เรื่องนี้ต่อ เขาอยากจะชิมชาแต่รู้สึกว่ามันร้อนเกินไป จึงถามขึ้นว่า “ท่านบรรลุข้อตกลงเป็นพันธมิตรกับฟิลิปส์แล้วหรือยังขอรับ?” คนหนุ่มเอ๋ย ช่างเข้าประเด็นได้รวดเร็วและเปิดเผยจริงๆ โจวหยวนกล่าว “คงใกล้แล้วขอรับ คำพูดของเขาน่าเชื่อถือและมีเหตุผลมาก เขาพยายามโน้มน้าวไม่ให้ข้าร่วมมือกับท่าน”