ตอนที่ 1355 สายตาของใต้หล้า

แสงจันทร์กระจ่างฟ้า แสงนวลตาส่องสว่างบนระเบียง ถ่านไฟร้อนฉ่าบนเนื้อย่างที่ส่งเสียงซู่ซ่า เค่อลั่วตี๋ย่าและไต้ซือต่างกำลังขะมักเขม้นกับการย่างเนื้ออย่างพิถีพิถัน โจวหยวนนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทีเหม่อลอย ในหัวยังคงครุ่นคิดถึงบางสิ่งบางอย่างไม่หยุดหย่อน ส่วนหลี่อวี้หวันนั้นวางคางลงบนฝ่ามือ เดี๋ยวมองพระจันทร์ เดี๋ยวมองโจวหยวน แล้วหัวเราะออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ครู่ต่อมา ไต้ซือกล่าวเสียงเบา “ทานได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะไหม้เสียก่อน” นางส่งเนื้อเสียบไม้ให้หลี่อวี้หวัน หลี่อวี้หวันรับมาแกว่งไปมาตรงหน้าโจวหยวน “ท่านจอมทัพ ได้เวลาทานอาหารแล้วค่ะ เลิกฟุ้งซ่านเสียที”

โจวหยวนนวดขมับตนเองแล้วอดไม่ได้ที่จะถาม “กวนลู่ไปไหนแล้ว?” หลี่อวี้หวันกล่าว “ใครจะไปรู้... ชายอัปลักษณ์คนนั้นไปๆ มาๆ ราวกับภูตผี เดี๋ยวก็หาย เดี๋ยวก็โผล่มา” โจวหยวนยิ้ม “เขารู้ดีว่าเวลาไหนควรอยู่ที่ใด ตามปกติแล้วคืนนี้เขาต้องมาหาข้า สงสัยคงมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเสียแล้ว”

“คนมานี่ ไปถามดูซิ...”

ยังไม่ทันขาดคำ เสียงหัวเราะสดใสก็ดังมาจากชั้นล่าง กวนลู่กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาพลางโบกมือ “มาแล้วๆ ท่านจอมทัพไม่ต้องรีบ พอดีมีเรื่องให้จัดการนิดหน่อยเลยช้าไปบ้าง” เมื่อวิ่งขึ้นมาถึงชั้นบนเขาก็นั่งลง สายตาจับจ้องไปที่เนื้อย่างอย่างเป็นประกาย โจวหยวนส่งเนื้อย่างในมือให้เขาแล้วถาม “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”