ตอนที่ 1392 ชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ

พวกเราถือกำเนิดขึ้นในมุมที่ไม่มีใครรู้จัก ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ก่อร่างสร้างเป็นเผ่าพันธุ์ ร่วมกันล่าสัตว์ ร่วมกันหาปลา เผชิญหน้ากับโลกที่โหดร้ายใบนี้ หลังจากการใช้ชีวิตแบบกินเลือดกินเนื้อมาเนิ่นนาน ก็มีบางคนก้าวออกมา ค้นพบไฟ บางคนก้าวออกมา สร้างบ้านเรือน ฝึกสัตว์ป่า เลี้ยงสัตว์ ทำนาเพาะปลูก ลิ้มลองสมุนไพรนับร้อยเพื่อแยกแยะยา สร้างตัวอักษร ก่อตั้งประเทศ... ผ่านการแก่งแย่งนับครั้งไม่ถ้วน ผ่านการสู้รบนับครั้งไม่ถ้วน ผู้คนลองผิดลองถูกท่ามกลางกองเลือดและเปลวเพลิง เคยผ่านช่วงเวลาที่มืดมิด และเคยผ่านยุคสมัยที่รุ่งโรจน์จนไม่มีสิ่งใดเปรียบได้

คนกับลิงแยกทางกัน เพียงแค่เพราะหินไม่กี่ก้อนที่ขัดถู มาถึงวันนี้ มาถึงท้องทะเลแห่งนี้ ชนชาติของพวกเราทุ่มเทเลือดเนื้อและหยาดเหงื่อมาโดยตลอด ศักดิ์ศรีที่ยืนหยัดมานับพันปี ไม่ได้มีไว้เพื่อรอรับความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในวันนี้ ต้องชนะ! ไม่ใช่แค่เพื่อยุคสมัยนี้เท่านั้น! แต่เพื่อหยาดเหงื่อของบรรพบุรุษ และเพื่อความผาสุกของลูกหลานสืบไป

แสงยามเช้ากระจายทั่วท้องฟ้า น้ำทะเลกลายเป็นสีแดงชาด เพราะมีแสงสว่าง และเพราะมีเลือดหลั่งริน ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ทั้งซากเรือ และซากศพของผู้คน ขอบตาของโจวหยวนแดงก่ำจนเกือบจะหลั่งน้ำตาออกมา เขาคุ้นเคยกับความแข็งแกร่ง และคุ้นเคยกับสงคราม แต่ในวินาทีนี้ เขายังคงดีใจกับชัยชนะอย่างสุดซึ้ง ความกดดันในใจของเขาค่อยๆ จางหายไปดั่งคลื่นที่ลดระดับลง เหลือทิ้งไว้เพียงความหวาดหวั่นที่ตามมาในภายหลัง ความตระหนก และความอ่อนล้าอย่างสุดกำลังที่ไม่อาจบรรยายได้

“ใช่แล้ว ศักดิ์ศรีนับพันปี พวกเราปกป้องมันไว้ได้แล้ว” เย่ชิงอิงสัมผัสได้ถึงร่างกายที่เริ่มอ่อนแรงของเขา จึงประคองเขาไว้อย่างมั่นคงแล้วกล่าวเบาๆ “สามี อย่าได้กลัวไปเลย ดูสิ ท่านกำลังปกป้องศักดิ์ศรีของแผ่นดินนี้ และเพื่อนร่วมชาติรอบข้างมากมายก็กำลังปกป้องท่านอยู่เช่นกัน” โจวหยวนโบกมือ “ข้าไม่เป็นไร แค่รู้สึกเหนื่อยล้า แต่จิตวิญญาณของข้ายังคงฮึกเหิมยิ่งนัก” เย่ชิงอิงยิ้ม “งั้นข้าก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว ฮึกเหิมมาก แต่ตัวอ่อนปวกเปียก”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวข้าช่วยให้ท่านกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งเอง”