ตอนที่ 1393 สภาวะศัตรูและมิตร

ในความฝันไม่รู้ว่าตนเป็นเพียงแขกผู้มาเยือน เสพสุขเพียงชั่วคราว โลกที่ดูบิดเบี้ยวและแปลกประหลาด ใบหน้าที่คุ้นเคยมากมายปรากฏขึ้น บางใบหน้าแวบผ่านไป บางใบหน้าจับจ้องมองมา เสียงร้องไห้ เสียงคำราม เสียงปืนใหญ่ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน บ้างคนร้องขอชีวิต บ้างคนร้องตะโกนสู้ตาย ท่ามกลางข้อมูลข่าวสารมากมายที่ถักทอเข้าหากัน โลกดูราวกับกระจกที่แตกละเอียด

โจวหยวนสะดุ้งตื่นทันที เขาดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วพุ่งออกไปข้างนอก หลี่อวี้หวันกดไหล่เขาไว้พลางยิ้ม “รีบร้อนไปทำไม?” โจวหยวนมองดูนาง นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาแล้วส่ายหน้า

หลี่อวี้หวันหัวเราะ “นึกว่าศึกยังไม่จบงั้นหรือ? ยังไม่ฟื้นตัวสินะ?” โจวหยวนคลึงขมับตัวเองแล้วกล่าวว่า “สมองยังปรับตัวไม่ทัน ข้าหลับไปนานเท่าไรแล้ว?” หลี่อวี้หวันตอบ “เต็มที่ก็สิบสามชั่วยาม” โจวหยวนบิดขี้เกียจ พลางยิ้มกว้าง “สบายจริง ไม่ได้นอนเต็มอิ่มแบบนี้มานานแล้ว พวกเราออกเดินทางหรือยัง?”

หลี่อวี้หวันกล่าวว่า “อืม ก่อนค่ำวานนี้พวกเราจัดการสนามรบเสร็จสิ้นแล้ว หลี่จ้าวลู่นำเรือจากเกาะตงฟานออกไปแล้ว และพวกเราก็กำลังเดินทางกลับหนิงโปฟู่” โจวหยวนถาม “สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง? เราเหลือเรือกี่ลำ? ยึดเรือรบและปืนใหญ่มาได้เท่าไร?” หลี่อวี้หวันหรี่ตาพลางยิ้ม “แน่ใจนะว่าอยากรู้ตอนนี้เลย? ข้าว่าเจ้าควรไปอาบน้ำ ทานอะไรสักหน่อย ผ่อนคลายจิตใจก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องพวกนี้กับเนี่ยไจ้หรงเถอะ”

โจวหยวนหัวเราะออกมาทันที เขานึกขึ้นได้ว่าเนี่ยไจ้หรงดูเหมือนจะรายงานเรื่องพวกนี้ไปแล้ว แต่ตอนนั้นเขาอ่อนล้าเหลือเกินจนแทบจำอะไรไม่ได้เลย ชัยชนะในศึกใหญ่ครั้งนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกมั่นคงและผ่อนคลาย บรรยากาศบนเรือจึงเต็มไปด้วยความสุข